List pożegnalny Leo Messiego do swojego zmarłego taty
Leo Messi opublikował na swoim Instagramie pożegnalny list do, a bardziej "dla" swojego zmarłego taty:
"Tato, wciąż nie mogę uwierzyć, że odszedłeś. Nie potrafię tego przetrawić, a raczej po prostu nie chcę. Tak trudno mi sobie wyobrazić, że już nigdy Cię nie zobaczę, że już nigdy ze sobą nie porozmawiamy. Wiem, że cierpiałeś i że tak jest dla Ciebie najlepiej, ale odszedłeś o wiele za wcześnie. Mieliśmy jeszcze tak wiele wspólnych chwil przed sobą.
Ciągle prosiłeś mnie, żebym zagrał na tych jednych, ostatnich mistrzostwach świata, a na zaledwie kilka dni przed ich rozpoczęciem Twój stan się pogorszył. To był pierwszy raz, kiedy miało Cię nie być na turnieju, ale mama wciąż powtarzała mi, że poczujesz się lepiej i będziesz miał siłę, by przyjechać. Mówiłem Ci, że dojdziemy do finału, żebyś miał czas wyzdrowieć i do nas dołączyć.
Po każdym meczu czekałem na Twoją wiadomość i tak bardzo mi jej brakowało. Wtedy zrozumiałem, jak poważna jest sytuacja. A mimo to nie mogłem przestać myśleć o tym, by zajść jak najdalej, żeby dać Ci więcej czasu, byś mógł przyjechać i zobaczyć chociaż jeden mecz. Doszliśmy do finału, ale Ty nie mogłeś tam być. Tak bardzo chciałem go wygrać, żeby przywieźć Ci puchar i pokazać. Nie dałem rady. Nogi po prostu odmówiły mi posłuszeństwa. Tym razem próbowałem przekroczyć granice możliwości mojego ciała, ale się nie udało. Ani przez chwilę nie potrafiłem poczuć się w pełni sił.
Kiedy wróciłem, myślałeś, że przegraliśmy finał w rzutach karnych. Nigdy nie zdążyliśmy porozmawiać o wszystkim, co się wydarzyło. Nie zdołałeś się tym nacieszyć. Nie zostaliśmy mistrzami, ale nie masz pojęcia, jak wielką radość sprawiał nam każdy mecz. Po raz kolejny miałeś rację - musiałem tam być i zagrać.
Piszę Ci to, bo to jedyna rzecz, o której nigdy nie porozmawialiśmy, o całej reszcie przecież doskonale wiesz. Rozmawialiśmy codziennie i widywaliśmy się za każdym razem, gdy tylko pozwalały mi na to moje obowiązki.
Nie wiem, co pocznę bez Ciebie. Nie wiem, jak iść dalej. Przez całe życie robiłem tylko jedno - grałem w piłkę, a teraz mam poważne wątpliwości, czy będę to robić jeszcze przez dłuższy czas. Byłeś przy mnie od samego początku. Tak niewiele zostało już do końca. Dlaczego nie mogłeś wytrzymać jeszcze trochę, żebyśmy mogli dokończyć to razem?
Wiem, że tym, co dawało Ci szczęście, był widok Twojej rodziny, u której wszystko układało się dobrze. Twojej żony, Twoich dzieci, a przede wszystkim, choć nikt inny o tym nie wiedział, patrzenie, jak gram… 😉
Tak było od zawsze, odkąd byłem mały. Woziłeś mnie na każdy trening zaraz po powrocie z pracy. Mama też zawoziła mnie na wiele z nich, kiedy Ty pracowałeś.
Oczywiście nigdy nie opuściłeś żadnego meczu. Jak Ty cierpiałeś, patrząc na moją grę, i jak bardzo się nią cieszyłeś, mimo że rzadko mnie chwaliłeś.
Byłeś moim tatą, moim przyjacielem i moim agentem. W każdej chwili byłeś dokładnie kimś, kogo potrzebowałem, i nigdy w niczym się nie pomyliłeś. Mimo sporadycznych sprzeczek czy kłótni zawsze miałeś rację. W końcu wszystko i tak układało się tak, jak mówiłeś.
Będę za Tobą ogromnie tęsknić, ale zawsze będziesz ze mną, szczególnie w tym, jak wychowuję swoje dzieci, bo uczę je i wychowuję dokładnie tak, jak Ty i mama wychowaliście mnie.
Spoczywaj w pokoju i opiekuj się nami z góry tak, jak robiłeś to tutaj, na ziemi. Dziękuję Ci za wszystko.
Kocham Cię, Tato. ❤️"
